"افشين پرتو" از استادان فرهنگ و هنر گيلان، عاشورپور را اسطوره‌اي در فرهنگ موسيقايي گيلان خواند و افزود: عاشورپور سنگ بناي فرهنگ موسيقايي گيلان را به زيبايي بنا نهاد.

وي خاطرنشان كرد: عاشورپور مي‌دانست براي چه و براي چه كساني مي‌خواند و نخواست صدايش را به هرچيزي بفروشد.

"هوشنگ عباسي" محقق گيلاني نيز عاشورپور را از چهره‌هاي درخشان موسيقي و فرهنگ گيلان و هنرمندي خلاق ، نوآور و آرمان خواه و نيكوكار خواند.

وي اظهار داشت : عاشورپور از فرهيختگاني‌است كه جامعه گيلان به‌وي مي‌بالد و ياد و خاطره‌اش در قلب و ذهن مردم اين ديار خواهد ماند.

"ابراهيم حساس " هنرمند گيلاني نيز با تحليل كوتاه آثار عاشورپور بخشهايي از ترانه‌هاي وي را براي حاضران خواند.

"حسن لايق كار" از اعضاي انجمن توسعه انزلي نيز در مورد عشق و تعصب عاشورپور به زبان و فرهنگ گيلكي و مهارت وي در انتخاب واژه‌ها سخن گفت و تصويرسازي‌هاي زيباي وي را اساس ماندگاري ترانه‌هايش دانست.

محمد تقي بارور ، محمد بشرا و نادر زكي پور شاعران گيلاني حاضر در اين آيين نيز به سرودن اشعاري در بزرگداشت عاشور پور پرداختند.

فريدون عاشورپور برادر استاد نيز در اين آيين با اشاره به علاقه‌مندي و عشق استاد احمد عاشورپور به زبان و فرهنگ گيلكي خواستار تسريع در صدور مجوز تاسيس بنياد عاشورپور با هدف حفظ و نشر آثار آن زنده‌ياد شد.

احمد عاشورپور ، ‪ ۱۸‬بهمن ‪ ۱۲۹۶‬شمسي در محله غازيان شهرستان انزلي ديده به جهان گشود و نخستين خواننده‌اي بود كه از راديو، ترانه گيلكي را به گوش مردم ايران رساند.

وي دوره دبيرستان را در دبيرستان فردوسي انزلي همشاگردي جليل ضياء‌پور يكي از بزگترين نقاشان ايران بود.

عاشورپور كه صدايي خوش داشت در سكوت ساحل به تمرين تصنيفهاي زمان خود مي‌پرداخت و تشويق همكلاسي‌ها او را به ادامه اين كار ترغيب كرد.

شور عشق ترانه‌سرايي را در وجود او بيدار كرد و احمد جوان را به اجراي ترانه‌هاي خلق شده توسط خود و يا ترجمه ترانه‌هاي روسي ، تركي و غيره در كنسرت‌هايي به نفع نيازمندان انزلي وا داشت.

آهنگ "مهتاب بندر" و "رامپا" از جمله اين ترانه‌ها است كه اغلب در سالن سينما تئاتر شهرداري برگزار مي‌شد. وي در آخرين سال تحصيل متوسطه بازيكن تيم فوتبال شهر بود.

سال ‪ ۱۳۱۹‬مدرك ديپلم خود را گرفت و وارد دانشكده كشاورزي كرج شد. در دانشگاه نيز مورد تشويق دانشجويان هم دوره‌اي‌اش قرار گرفت و با عشق و تعصبي كه به گويش زيباي گيلكي داشت در كنار ديگر ترانه‌ها ، ترانه‌هايي نيز به گويش گيلكي مي‌سرود و اجرا مي‌كرد.

عاشورپور ملودي‌هاي گيلكي را جمع‌آوري مي‌كرد و بر اساس برخي از آنها قطعات تازه‌اي خلق مي‌كرد.

سال ‪ ۱۳۳۲‬به تشويق همكلاسي هايش به راديو رفت و نخستين ترانه گيلكي را از راديو ايران خواند.

در راديو با ابوالحسن صبا و نوازندگاني مانند محبوبي ، منصوري ، تهراني و محسني همكاري مي‌كرد و روح‌الله خالقي قطعات را براي اجرا تنظيم نهايي مي نمود و مردم نقاط مختلف كشور از راديو و با صوت داوودي عاشورپور با گويش گيلكي و ترانه‌هاي گيلكي آشنا مي‌شدند.

سه سال براي آموختن اصولي آواز به كلاس آواز يك خواننده اپراي وين كه در تهران ساكن بود رفت و سال ‪ ۱۳۲۶‬همراه چند ايراني به هندوستان رفتند تا صفحه‌هاي جديدي (گرامافون ) پر كنند. بعد از كودتاي ‪ ۲۸‬مرداد هنگامي كه از فستيوال روماني باز مي‌گشت توسط دولت كودتا به جرم فعاليت سياسي دستگير و روانه زندان شد.

بعد از زندان به مدت دو سال با اركستري به رهبري يك هنرمند اهل انزلي به نام محمد ميرنقيبي ‪ ۲۵‬آهنگ براي راديو اجرا كرد.

سال ‪ ۱۳۳۸‬به دليل نگاه نوگرايانه‌اي كه داشت و اين احساس كه نوعي تكرار در موسيقي‌اش بوجود آمده ، راديو را رها كرد و به فعاليتهاي اداري مشغول شد.

عاشورپور پس از بازنشستگي در فرانسه اقامت گزيد و ‪ ۱۵‬سال در اين كشور زندگي كرد ولي سرانجام دوري از وطن را تاب نياورد و به كشور بازگشت.

استاد عاشورپور از سال ‪ ۸۱‬تا دو سال پيش نيز با گروه نكيسا همكاري داشت و چند كنسرت اجرا كرد. مهرماه ‪ ۱۳۸۲‬به همت جمعي از جوانان گيلاني در حوزه هنري تهران كنسرتي برگزار كرد و يك سال بعد نيز در شهر رشت به اجراي موسيقي پرداخت.

استاد احمد عاشورپور ‪ ۲۲‬دي ماه ‪ ۸۶‬در اثر بيماري و عفونت ريه در سن ‪۹۰‬ سالگي در تهران درگذشت .

در بزرگداشت اين استاد مسلم عرصه موسيقي ايران و گيلان پارسال مراسمي در تالار وحدت برگزار شد.

پيكر اين هنرمند بزرگ گيلاني سرانجام طبق وصيتش در جوار بارگاه بي‌بي حوريه انزلي به خاك سپرده شد.

لينك خبر ‌:

http://www2.irna.ir/fa/news/view/line-14/8710223700190137.htm