«چندي پيش مجله رويش (به مدير مسئولي رضا رشيدپور) با "سيروان خسروي" مصاحبه اي انجام داد كه گرچه چندان رسانه ای نشد ولي حرفهاي سيروان واكنش هاي فراواني را برانگيخت.حرف هاي او درباره اينكه "موسيقي پاپ ايراني را دوست ندارد" و "خواننده هايي مانند عصار،اصفهاني،اعتمادي...فراموش شده هستند

"مهسا باراني" در يادداشت زير اشاره و پاسخي به حرفهاي سيروان خسروي دارد.گرچه سيروان خسروي اين شانس را نداشت كه با آلبوم "تو خيال كردي بري..." نبض بازار موسيقي ايران را در نيمه دوم سال 84 در دست بگيرد ولي اگر نگاهي به آلبومش  داشته باشيم،نمي توانيم از موزيك متفاوت و ترانه هاي خوبش صرف نظر كنيم...پس با احترام به او و جايگاهش در موسيقي ايران،يادداشت زير را مي خوانيم»:

پی نوشت(1): اگر نگاهی به پشت جلد آلبوم جدید گروه آریان داشته باشید میبینید که  "میکس و مسترینگ"اين آلبوم متعلق به شخص اوست و بنيامين هم كه سيروان به طور ضمني از او انتقاد كرده است...عضوي از همين كمپاني يعني "ترانه شرقي" است.

اميد محمودزاده ابراهيمي

سیروان خسروی با تنظیم قطعه به یاد ماندنی «وایستا دنیا» شناخته شد. سر زبان افتادن این قطعه نوید ظهور یک موزیسین جوان و کار بلد می داد... او یک آلبوم هم با صدای خودش منتشر کرد که هرچند خیلی سر و صدا نکرد و چندان اتفاق مهمی در بازار موسیقی نبود ولی به هر حال بود و اگر بخواهیم اغماض را کنار بگذاریم از بین چهار سطح عالی، خوب، متوسط و ضعیف آلبوم سیروان در رده ی متوسط قرار داشت.

اینکه در عرصه موسیقی افراد مطرح و «مهم» پشت سر هم حرف بزنند چندان هم بعید و دور ازذهن نیست و نمونه های بسیاری را می توان نام برد که بعد از مطرح شدن یک پدیده، با انجام مصاحبه های مختلف سعی در تخریب و کوچک نمایی او داشته اند چون متاسفانه در موسیقی ایران هنوز اخلاق حرفه ای جای خودش را پیدا نکرده است  اما برای موزیسین جوانی مثل سیروان که هنوز در ایران صاحب اسم و رسم چندانی نشده و در ابتدای راه قرار دارد هنوز خیلی زود است که این طور صریح در مورد کسانی صحبت کنند که هر کدامشان برگی از تاریخ موسیقی معاصر کشورمان هستند و هر کدام به طریقی موجب قد کشیدن موسیقی ایران شدند.

رکود فروش آلبوم های محمد اصفهانی یک حقیقت انکار ناپذیر است اما اینکه بخواهیم از این مسئله این طور نتیجه بگیریم که پس او فراموش شده بسیار اشتباه است. محمد اصفهانی هنوز هم طرفداران خودش را دارد و مطمئتاً اگر همین امروز در بزرگترین سالن کشور کنسرت برگزار کند با صندلی های خالی مواجه نمی شود!

سیروان معتقد است دیگر محمد اصفهانی، علیرضا عصار، امیر تاجیک و خشایار اعتمادی وجود ندارند! او درمورد خواننده پرطرفداری مثل احسان خواجه امیری که توانایی هایش بر هیچ کس پوشیده نیست هم نظر جالبی دارد!  «... در ایران این طوری است که هر دو سال، دو یا سه خواننده را مطرح می کنند که بگویند در ایران موسیقی داریم. سه سال که می گذرد می بینید که دیگر اثری از او نیست. دیگر نه کسی کارش را گوش می دهد نه کنسرت دارد نه... 4 سال پیش از علیرضا عصار معروف تر سراغ داشتید؟ از روزی که تلویزیون دیگر با او همکاری نکرد ، او تمام شد. قبل از آن خشایار اعتمادی بود بعد امیر تاجیک . حتی محمد اصفهانی هم همین طور. قطعا اگر الآن آلبوم بدهد فروشش با 5 سال قبل قابل مقایسه نیست. من همین الآن امضاء می کنم که دو سال دیگر احسان خواجه امیری هم به همین شرایط دچار می شود.»

اگر یک پیشکسوت درمورد کارهای بنیامین نقد منفی می نوشت قابل هضم بود اما شنیدن این جملات از زبان سیروان شگفت انگیز است! « ... معتقدم سلیقه من سلیقه کم ارزشی نیست! یک نفر مثل بنیامین می آید و آلبومش بازار را منفجر می کند ، چون دسترسی به صدا و موسیقی او خیلی آسان است می بینی یک عالمه مشابه پیدا می کند و از فردا همه مثل او می خوانند این فاجعه است! با شش ماه کلاس رفتن می توانی این موزیک ها را بسازی و احتیاجی نیست که علم یا تجربه بالایی داشته باشی! این طوری می شود که همه ادای یکی دیگر را در می آورند و دنباله روی او می شوند و موسیقی نه تنها پیشرفت نمی کند بلکه پسرفت هم می کند. چون موسیقی فراگیر شده که از لحاظ علمی پشتوانه ای ندارد و همه هم فکر می کنند این خیلی خوب است»

بنیامین با آلبومش سبک جدیدی در موسیقی کهنه زده ایران رو کرد . اگر بنیامین با آلبومش وارد بازار نمی شدشاید حالا حالاها کسی پیدا نمی شد که بتواند توجه مردم را به پاپ ایران جلب کند تا پیش از بنیامین هم ایران پاپ داشت اما چند درصد مردم با جدیت پیگیر آن بودند؟ شاید 10 درصد کسانی که امروز دنبال آلبوم های روز مغازه ها را بالا پایین می کنند! حتی اگر آلبوم بنیامین از نظر هنری و علمی کار فوق العاده بی ارزشی هم باشد باز باید به خاطر همین یک خدمت مهم هم که شده ممنونش بود و احترامش را حفظ کرد! هرچند که آلبوم بنیامین بسیار شریف و درست ساخته شده و این مسئله بارها و بارها توسط کارشناسان بی حب و بغض تایید شده است...

اینکه سیروان در مصاحبه اش بگوید پاپ ایران را دوست ندارد اصلاً ناراحت کننده نیست چون سلیقه شخصی اش است و مثل اظهار نظرهای دیگرش از دیدگاه یک «خود پرفسوربین!» نیست! اظهار نظر سیروان درمورد موسیقی سنتی هم بسیار جالب توجه است:«سازهای ایرانی را دوست دارم ولی باز نه این چیزی که اجرا می شود. موسیقی سنتی ایران هم مثل پاپ است؛ یعنی 95 درصد کاری که دارد انجام می شود چیزی است که هر کسی می تواند انجام دهد...»چه کسی است که نداند موسیقی سنتی ایران را کارشناسان موسیقی دنیا قبول دارند و موسیقی کلاسیک ایرانی بارها در معتبرترین جشنواره موسیقی دنیا (گرمی) کاندیدای دریافت جایزه ویژه بوده است. اعمال نظر درمورد سبک های دیگر موسیقی اگر شخصی باشد اشکالی ندارد اما وقتی از دید «دانای کل» صحبت می شود بحث دیگری است. سیروان خسروی از علاقه اش به سبک «راک» سخن گفته و برای این کار انواع دیگر موسیقی را کوچک جلوه داده. سیروان تمام شهرتش را مدیون پاپ ایران است! در واقع کارهای او زیر سایه شهرت رضا صادقی و جدیداً هم گروه آریان شنیده شد و او در سبک پاپ فعلاً فعالیت قابل توجهی انجام نداده است! درواقع اگر کاوه یغمایی و رضا یزدانی را از راک ایران حذف کنیم کشور ما دیگر موسیقی راک نخواهد داشت! پس بهتر است ایشان به جای جنجال آفرینی کمی زحمت بکشند و اول خودشان قدمی برای پیشرفت موسیقی ایران، حالا در هر عرصه ای که به ان علاقه مندند بردارند بعد با استفاده از همان اصل متداول (و غیر حرفه ای!)هنرمندان موسیقی به غیبت و فریاد حسادتشان بپردازند!

منبع : هنر هفتم