در این مجموعه گرانبها اولین موردی که به نظر می رسد نبودن صدای خوانندگان زن است. آثاری از آوازه خوانان (صرفاً آواز خوانان و نه تصنیف خوانها) بزرگی همچون قمرالملوک وزیری ، ملوک ضرابی ، روح انگیز ، فرح ، پروانه ، مرضیه ، دلکش ، خاطره پروانه ، الهه و ... در این مجموعه گرانبها دیده نمی شود. البته این موضوع بیش از حد کهنه و قدیمی و پیچیده شده است. و با معضل بزرگی با نام "حرام بودن صدای زن" روبرو است!

اما مسئله بسیار بسیار مهمی که باعث شده این مجموعه ناقص جلوه نماید، استفاده نکردن از آواز بی نظیر هنرمندان بسیار بزرگی است که هر کدام از این اساتید نقش بسیار بزرگی در اشاعه آواز ایرانی داشته اند. اولین نامی که به ذهن من خطور می کند استاد اکبر گلپایگانی است. اولین باری که این مجموعه را دیدم فقط بررسی می کردم ببینم کدام آواز استاد گلپا برای این اثر انتخاب شده است. اما جستجو فایده ای نداشت! و این امر باعث تعجب بیش از حد من شد.

درباره اساتید بزرگ و مکتب و صاحب سبک بودن و نظر سایر اساتید صحبت زیاد شده و عنوان کردن آنها به غیر از اطاله کلام چیزی نخواهد داشت. بنده به این دلیل این مجموعه گرانبها را ناقص می دانم که اثری از این هنرمندان ارزنده در آن دیده نمی شود. هنرمندانی همچون:

1- اکبر گلپایگانی، 2- ایرج (حسین خواجه امیری)، 3- عبدالعلی وزیری، 4- عبدالوهاب شهیدی، 5- جواد بدیع زاده، 6- منوچهر همایون پور، 7- ناصر مسعودی، 8- جمال وفایی، 9- نادر گلچین و ...

بدون شک اعتبار و بزرگی همه این اساتید بر تک تک دوستان پوشیده نیست. اما از موسسه ماهور باید این سوال را پرسید، ملاک شما برای تهیه و تنظیم این مجموعه چه بوده است؟ وقتی مجموعه 100 سال آواز را گوش می کنیم، هستند هنرمندانی که اصلاً خواننده نبوده اند اما جایشان در این مجموعه خالیست. هنرمندی چون استاد جلیل شهناز که آواز بی نظیر ایشان را حتماً شنیده اید. حتی شاعر گرانقدر معاصر مرحوم عماد خراسانی هم که در برگ سبز 20 هنرنمایی کرده اند دارای صدای بسیار زیبایی هستند. خواننده ای مذهبی خوان به نام احمدیان چنان صدای زیبایی دارد که واقعاً حیف است آواز بی نظیر ایشان در این مجموعه نباشد. (لازم به ذکر است ایشان همچون مرحوم ذبیحی بدون ساز آواز خوانده اند.)

نوشتن بیش از این را جایز نمی دانم و قضاوت را به شما خوانندگان عزیز واگذار می کنم.

منبع : http://avayegolpa.blogfa.com