اگر این موارد را به حساب رشد تدریجی و طبیعی ساز کمانچه بگذاریم، بی گمان تلاش های دو نوازنده چیره دست معاصر یعنی اردشیر کامکار و کیهان کلهر، چیزی بیشتر از رشد ارزیابی خواهد شد و شاید بهتر باشد از نمونه کارهای ایشان به عنوان یک جهش نام برد. این دو نوازنده نامدار، هر یک به شیوه ای بر سرعت نواختن ساز تأثیر شگرفی گذاشتند و قابلیت های جدیدی از نوازندگی با این ساز را به نمایش گذاشتند. به طوری که تصور عمومی از ساز کمانچه تغییر زیادی کرد.

اردشیر کامکار بی نیاز از هر گونه معرفی، در تازه ترین کارش به نام بی غبار عادت با همکاری شروین مهاجر (کمانچه)، کامبیز گنجه ای (تمبک) و همایون نصیری (پرکاشن)، جلوه های زیبایی از کمانچه نوازی را به نمایش گذاشته است. برادرش هوشنگ که در کارنامه آهنگسازی اش آثار قابل توجهی دارد، متنی را برای جلد این آلبوم نگاشته که زحمت سایر نویسندگان تا حدود زیادی کم شده است. وی معتقد است "نحوه ی درست آرشه کشی و اصوات شفاف هر یک از نت ها بدون پارازیت های ناشی از به هم خوردن سیم ها استفاده از تمام قسمت های مختلف آرشه (بر خلاف شیوه های قدیمی که فقط با سر آرشه صدایی تو خالی و خش دار تولید می شد) و نیز استفاده از تمام پوزیسیون های ممکن روی تمام سیم ها (و باز بر خلاف نوازندگان سنتی قدیم که اغلب ملودی های با وسعت کوتاه را در پوزیسیون اول و اکثرا بر روی یک سیم اجرا می کردند و تعویض سریع سیم ها بخصوص در یک ملودی کاری نسبتا مشکل و غیر معمول بود) دامنه ی وسعت صوتی ساز او را افزایش داده و از دیگر مشخصات مهم این اثر است."

هوشنگ کامکار همچنین معتقد است "سازی که خصوصا بعد از رواج ویولون در ایران، در میان مردم هم محبوبیت چندانی نداشت با همت او و دیگر استادان کمانچه اکنون چنان مورد توجه و علاقه ی جوانان واقع شده که حتی دختران و خانم های جوان نیز در یادگیری کمانچه به پیشرفت های شایانی نائل شده اند."

بخشی از قطعه تند باد را بشنوید

بخشی از قطعه رقص آتش را بشنوید

 آلبوم بی غبار عادت از سوی نشر باربد راهی بازار موسیقی شده است.  

منبع : وبلاگ موسيقي ما